الافّ : چرك گوش ( قانون / ج 3 / 1106 ) الافّ : زهر گوش ( تكملة / 8 ) الافة : آفت ( تكملة / 109 ) الافتراش : مجامعت كردن ( قانون / ج 2 / 844 ) الافتصاد : رگ زدن ( قانون / ج 1 / 495 ) الافحج : آن كه رانهاش از يكديگر دور بود ( البلغة / 47 ) الافخاذ : ران‌ها ( قانون / ج 1 / 538 ) الافدع : آن كه خرده‌اى پاى يا دست كژ دارد ( قانون / ج 2 / 986 ) افدع : خرده از دست يا از پاى كژ ( السّامى / 140 ) الافراق : بهتر شدن بيمار ( قانون / ج 3 / 1220 ) الافرز : آن كه از يك سوى بينى او شكافته بود ( قانون / ج 2 / 735 ) افرز : پشت مازو فرو نشسته ( البلغة / 39 ) الافرع : بسيار موى ، تمام موى ( تكملة / 4 ) الافرق : ثنايا دور از يكديگر ( السّامى / 176 ) ، مردى كه يك خايه دارد ( قانون / ج 3 / 1185 ) الافزر : آن كه بر پشت لك دارد ( قانون / ج 2 / 561 ) الافقم : دندان‌هاى بر سوين پيش‌آمده ( تكملة / 10 ) الافكل : تب گرفته ( البلغة / 148 ) ، لرزه ( تكملة / 108 ) الافلاذ : پاره‌هاى جگر ( قانون / ج 1 / 538 ) الافلج : كژدست ( قانون / ج 1 / 328 ) ، گشاده دندان ( قانون / ج 1 / 328 ) الافنيكان : دو كرانهء استخوان زنخ ( تكملة / 112 ) الافنيكان : هر دو كنارهء زنخ ( قانون / ج 3 / 1659 ) الافوات : گشادگىها ميان انگشت‌ها ( قانون / ج 1 / 272 ) الافواه : دهن‌ها ( قانون / ج 3 / 1717 ) ، فراخ و دراز دندان ( تكملة / 109 ) الافيق : جاى سخن از گلو ( قانون / ج 3 / 1237 ) افيون : اپيون ( تحفة / 47 ) الاقاحة : ريم كردن ريش ( مصادر / 46 ) الاقارن : زرد ( البلغة / 149 )